بارانی ترین تقدیم چشمهایت
در آغاز یک راهم
با خطی درشت روی پرچم مشکی نقش بسته بود : (هتک حرمت به ساحت مقدس امام خمینی (ره) ..... ) چند قدم جلوتر ٬با صدایی حق به جانب گفت : حالا مگه چی شده !؟ یه عکس پاره شده دیگه !!!!!! راستش اهل سیاست نبود ولی احمق هم نبود . باخودم گفتم : واقعا فقط یه عکس پاره شده !؟؟؟ لج بازی میکند .... روح با جسم ٬جسم با روح ! ... این وسط منیتم کم می آورد ! ...چه می کنیم ؟؟ جدال میان خوب بودن و نبودن ؟! ..... نه ... گاهی مرز تا این اندازه بزرگ نیست . چه بر سرمان آمده که با ترازوی خوب و بد ٬آدم می سنجیم و حکم می دهیم ؟! ...نه ... گاهی حرف بر سر خوب و بد نیست ! .... گاهی اصلا به میزان خوب و بد بودنت نمی اندیشی !٬ تنها آرزو میکنی خودت باشی نه کس دیگری ! وفاصله میان خودت با خودت چه بسیار است !؟.... ********************************************************** آه .... پروردگارا ! .... چه بزرگ و دور اندیش... چه مهربان و صمیمی .... چه پاک و یکدست . ..... اما ! .... مرا ببین!... ببین چگونه رنگ می بازم ورنگ می پذیرم از دنیا ! آه ٬چه رنجی دارد زندگی ! ..... و عجب لحظه هایی که دلپذیر و آرام بر آلبوم بود و نبودت ٬ نقش می بندد . همچنان به انتظار هدیه ی آسمانیت٬ گذر آفتاب مهتاب را بر تقویم هرروزه ام خط خطی می کنم ! تا از دوست چه رسد بر ما ٬ تا ما چه کنیم با یار ؟! و تو ای همزاد ! که راه ابریشم خاک و جنت دور انداخت تو را از من ٬ چشم به راهت گذاشته ام تا ابدیت .... اما .... به رسم جوانمردی ٬ بیا و نگذار به ابدیت رسد٬ نگاه گرم من ! بیا که آسمان ٬تبسم مقدس خویش را ٬ ساقدوش قدم هایت سازد .... بیا که افتابی شود روزهای بارانی .... بیا که قلم زنم تصویری از لبخندت ! بیا ..... به دورنگی می زند دنیا ! گیج شده ام ! درست شبیه خودت .... درست شبیه خودش ! گیر افتاده ام میان رنج و رنجش ! سقوط دانه های تسبیح را زل زده ام اللهّم صلی .... ! من کجای عدلت ایستاده ام ؟!؛ چرا نمی شود آنچه انتظارش مرا نابود می کند ؟! *********************************** آفتاب چترش را روی سر شازده کوچولو باز کرده بود .نزدیک ظهر بود وشازده کوچولو خسته و گرسنه! ... کمی جلوتر رفت ... زیر درخت بید ،جوانی را دید که غرق در رویاهایش بر درخت تکیه داده بود ! کمی نزدیک تر رفت و کنار جوان نشست ! شازده کوچولو گفت : سلام .. من شازده کوچولو هستم ....اسم شما چیه ؟! _جوان پاسخی نداد ! _شازده کوچولو حرفش را دوباره تکرار کرد ! _جوان باز هم جوابی نداد ! _شازده کوچولو اینبار بلندتر پرسید ! _جوان گفت : نامم مجنون است ! _شازده کوچولو گفت :گویی در عالم دیگری سیر میکنی که حرفهایم را نمی شنوی ؟! _مجنون گفت : آری ،درعالمی که معشوقه ام در آنجاست ! _شازده کوچولو گفت : معشوقه یعنی چه ؟ _مجنون گفت : یعنی کسی که عاشقش هستی ! _شازده کوچولو گفت : عاشق یعنی چه ؟ _ مجنون گفت :عاشق یعنی کسی یا چیزی را بسیار دوست داری و گاهی احساس میکنی بدون او هیچ هستی وبه او نیاز داری ! _شازده کوچولو گفت : من آفتاب را دوست دارم چون در راه که می آمدم در گودال آبی افتادم و خیس شدم ؛ آفتاب مرا گرم کرد و من احساس کردم که به آفتاب نیاز دارم پس من عاشق آفتابم ! _مجنون گفت :کسی که گاهی تو را می رنجاند؛گاهی بر سرت فریاد می کشد و گاهی به رویت لبخند می زند ! اما تو تمام قهر هاو فریاد هایش را به خاطر لبخند آخر خریداری ! _شازده کوچولو گفت :من کبوترم را خیلی دوست دارم ، با آنکه گاهی به دستم نوک می زند ! پس من عاشق کبوترم هستم! _مجنون گفت : کسی که عاشقش هستی برای تو یکیست و همتا ندارد اما دیگران اورا مثل بقیه می دانند .عشق تو کسی است که با لبخندش آفتاب بر جهانت طلوع می کند و با اخمش تمام دنیایت به آتش کشیده می شود ! _شازده کوچولو گفت : من مادرم را خیلی دوست دارم چون او٬ تنها مادر من است ... اما کودکان دیگر او را همچون مادران دیگر می دانند... وقتی می خندد خوشحال میشوم و وقتی دعوایم میکند دیگر از هیچ چیز خوشم نمی آید و گریه میکنم ! پس من عاشق مادرم هستم ! _ مجنون گفت : عاشق دوبال دارد ... بالی که او را به سوی سرزمینی دیگر سوق می دهد ... _شازده کوچولو گفت : من عاشقم اما بالی ندارم !؟ _مجنون گفت : بالهای تو همان قلبی است که در پی معشوقه ات تا بیکران پر می کشد ! _شازده کوچولو گفت : راستش نمیدانم که عاشق هستم یا نه ؟! آخرقلبم تا به حال به خاطر کسی پرواز نکرده ؛ شاید به خاطر این است که هنوز خیلی کوچکم و سر از این حرفها در نمی آورم ! _مجنون گفت : آری ... هنوز کوچک هستی اما بزرگ که شدی حرفهایم را به یاد بیاور . _ شازده کوچولو نگاه مهربانی به مجنون انداخت و گفت : من وقت زیادی ندارم باید بروم و دنیا را ببینم ،اما حرفهایت به یادم میماند و وقتی بزرگ شدم به آنها فکر میکنم ! شازده کوچولو از مجنون خداحافظی کرد و به راهش ادامه داد ! او حالا می دانست عاشق یعنی چه ، اماهنوز نمی دانست که عاشق هست یا نه !؟ ۲۰/۷/۸۸ باران حتم دارم روحی را که در گلبرگ های دقدقه ات جریان دارد ... نه کمی نه کاستی ... تو نازک ترین گره قالیچه ی پروردگاری ... تو همان کوچک ترین لبخند زمینی ... همان زاییده ی ٬رنج باد و دانه ... به تازگیت رشک میبرم وبه نفسهاییی که جان از تنم رها می سازد ... سرانگشت نازک آسمان لالبه لای آفرینش توست ! تو حاصل آبرنگ بازی فرشتگانی .... معجزه ی عشق و خاک ... تو لایق تقدیم شدنی ... نه واهمه ای نیست ! تو با تمام ذرات این خاک تقدیم بهترین لبخندها... بی هیچ قتل عامی .. بی هیچ ظلمی
از نگه آينه ها دور كند
........
هیچ
جز آنکه گاه گاهی دلی تنگ می شود
و چه مردانگی می کنند واژه ها
اگر که راه بیایند با ما .... این یک چند
روز بودن را
......
دست خطی که گاه گاهی
گره ازمنی که
من نمی شوم هرگز !
کسی چه می داند
شاید آرام گیرم در این ...
و شاید آرام گیرد
کسی که من نمیشود هرگز!
......
قطره می شوم در سبک بالی خیالی
که می بارد
بی انکه
بدانم بر گونه ی کدام زمین باریدن
خواهم گرفت !
من برای روییده شدن بهانه
می خواهم !
.......باران ......
LinkDump